Zadumanie

Stanisław Kruk – Stach

okładka monografii

Recenzja: Alina Bernadetta Jagiełłowicz

Redakcja: Alina Bernadetta Jagiełłowicz

Przedmowę napisała: Alina Bernadetta Jagiełłowicz

Posłowie: Bogusław Bednarek

Wybór wierszy i projekt okładki: Dorota Winter

ISBN 978-83-948243-1-0

© Autor

Wprowadzenie – Alina B. Jagiełłowicz 7

Zielnik pamięci 11

Zadumanie 12

Czas 13

Tajemnice przeszłości 14

Poranek w Solnej 15

Ulice wspomnień 16

Rozłąka 17

Po burzy 18

Czerwcowa noc nad Bałtykiem 19

Ranek nad brzegiem morza 20

Fascynacje 21

Tęskność 22

Pożegnalny erotyk 23

Zmarszczki lata 24

Autorefleksja 25

Prognoza 26

 

Mapa nieba 27

Ulotność myśli 28

Szlak 29

Odpust 30

Magia 31

Rzeczywistość 32

Spełnienie? 33

Pytania 34

Talia kart 35

Czego szukamy 36

Bezsenność 37

Galeria 38

Ogniwo 39

Enklawa 40

Nienasycenie 41

Jaskółki 42

 

Mglista wyrocznia 43

Klucz 44

Zodiak 45

Odpowiedź liryczna 46

Lśnienie 47

Liryka 48

Liryczny poranek 50

Park 51

Wernisaż 52

Internet 53

Zmierzch 54

Mistyka 55

Wyspa 56

Feniks 57

Astralny pejzaż życia 58

Przemyślenia 59

Nieśmiertelność 60

 

Posłowie – Bogusław Bednarek 61

Zliryzowane smutki i uniesienia

Kolejny tomik poetycki Stanisława Kruka – Stacha jest zbiorem refleksji człowieka, który z perspektywy wieku dojrzałego wypowiada się o egzystencjalnie istotnych konkretach i ulotnościach, odcieniach goryczy i zachwytu. Elegijną tonację wprowadzają wiersze poświęcone upływowi czasu, przemijaniu, obumieraniu epok. W sferze tej uniwersalnej tematyki zawarte są również jednostkowe losy: „nie wiem, jak długo będzie trwał mój dialog z życiem” (Zmierzch). Ale rzeczywistość jest na tyle barwna, zagadkowa i emocjująca, że osłabia siłę rażenia tęsknoty i melancholii. Autor Zadumania, zespalając wrażliwość z wdziękiem, dostrzega więc arkadyjskie wabiki świata, potrafi celebrować mgławicowe stany i chwile. Wyczuwa „ziarenka szczęścia” (Ogniwo), „zawieszone na mapie nieba freski marzeń” (Lśnienie), „zamkniętą w strunach wiatru muzykę” (Ranek nad brzegiem morza). Ujawnia swoje zaciekawienia, roztrząsając w poetyckich wywodach podniecające kwestie: czym jest nieśmiertelność, czym jest przeszłość, czym są myśli ulotne? Bardzo efektownie przypisuje znaczenia okeśleniom trudnym do jasnego zdefiniowania. Na przykład „mistyka” jest dlań „sefirą świateł”, „szańcem nadziei”, „pieśnią bezdźwięcznych dzwonów” etc. Ponadto wyraźnie manifestuje swój szacunek dla nobliwej tradycji, bo przecież liryka kojarzy mu się z „wiatroskrzydłym Pegazem”, „złotą nicią Ariadny”, „pachnącą lipą Czarnolasu”. Nie umyka też jego uwadze więź pierwiastków sakralnych z erotycznymi fascynacjami („ewangelia miłości”). Krótko mówiąc, wypada zaprzyjaźnić się z Zadumaniem Stanisława Kruka – Stacha.

Bogusław Bednarek (Uniwersytet Wrocławski)